Bianca, Marjorie en Helma

Bianca Krijgsman:

Het is zo mooi om te zien dat onze oudjes, waar wij met zo veel liefde een geweldige Amsterdamse middag mogen verzorgen, weer emotie, lichtjes, een lach en een traan van ontroering in hun lieve ogen zie, als ze de liedjes van vroeger horen, en zelfs meezingen en zich de tekst weer herinneren, dit brengt voor mij zoveel voldoening en emotie. En dan die lieve lach of blik als wij een hand vast houden of een simpel kopje koffie voor ze inschenken, het is voor mij een super mooi ervaring. Zo trots op ons team en onze mooie Stichting Leef, voor je het vergeet.

Marjorie Mol:
Amsterdamse, Nederlands talige liedjes zijn voor oudere mensen zo herkenbaar.
Je ziet ze dan mee zingen, de tinteling in hun ogen, mee bewegen en een glimlach op het gezicht. De herkenning horen en mee gaan zingen, dit geeft mij dan zo een liefdevol, warm en blij gevoel en dus voldoening. De ouderen hebben ook de behoefde om een praatje en dolletje te maken en hand vast houden en een traan te laten. Als vrijwilliger ben ik er voor ze om dit met ze te delen.
Ikzelf ben werkzaam in de ouderenzorg en weet hoe belangrijk het is om deze doelgroep even uit hun isolement te halen je krijgt er zoveel liefde en warmte voor terug.
Ik ben daarom heel trots op onze mooie stichting dat wij die warmte en liefde kunnen geven en overbrengen.

Helma Vermeulen:
Ik ben vrijwilliger van de Stichting Leef, voor je het vergeet!, omdat ik het fantastisch vind om te zien hoe de mensen genieten en die lach op hun gezicht. Daardoor geniet ikzelf ook. Daarvoor is de Stichting echt nodig om deze mensen te plezieren en die aandacht te geven die sommige jammer genoeg niet krijgen want ze verdienen dit om dit wel te krijgen.